AMÉLIE PERKINS ΜΙΑ ΝΕΑ ΧΩΡΑ, ΤΟ ΙΔΙΟ ΟΝΕΙΡΟ

YARE EXCLUSIVE | THE PATH

Στα 16 της, η Amélie Perkins αγωνιζόταν ήδη σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.

Στα 17 ακολούθησε ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Την ίδια περίοδο, άφησε την Αγγλία για την Ιταλία και μπήκε σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο water polo: Plebiscito Padova, Serie A, Champions League και καθημερινή προπόνηση δίπλα σε μερικές από τις κορυφαίες αθλήτριες του αθλήματος.

Τώρα έρχεται μια ακόμη αλλαγή.

Η Perkins μετακόμισε στο Zagreb και εντάχθηκε στη Mladost. Όταν όμως μιλά για την Κροατία, ξεκαθαρίζει από την αρχή ότι αυτή η απόφαση αφορά πολύ περισσότερα από μια αλλαγή συλλόγου.

Αφορά την επιλογή του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο θέλει να χτίσει το επόμενο στάδιο της καριέρας της.

Και, στο μέλλον, τη δυνατότητα να εκπροσωπήσει την Κροατία.

Στο YARE, η Perkins μιλά για τις εμπειρίες που τη διαμόρφωσαν, την πραγματικότητα του να αφήνεις το σπίτι σου στα 17, το τι σημαίνει πραγματικά να είσαι centre forward πέρα από τα γκολ και τα στατιστικά — και γιατί πιστεύει ότι η Κροατία είναι το σωστό μέρος για όσα θέλει να δημιουργήσει στη συνέχεια.

Η πίεση ήρθε νωρίς

Ο Nick Buller έφερε την Perkins στη senior εθνική ομάδα της Μεγάλης Βρετανίας όταν ήταν μόλις 16 ετών.

Για μια τόσο νεαρή αθλήτρια, αυτό σήμαινε σχεδόν άμεση έκθεση στην πίεση του διεθνούς water polo σε επίπεδο γυναικών.

Μία ανάμνηση παραμένει ιδιαίτερα έντονη: ο αγώνας απέναντι στην Ολλανδία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2024, μπροστά σε χιλιάδες θεατές.

«Εμπειρίες σαν κι αυτή με έμαθαν να εμπιστεύομαι τον εαυτό μου και να παραμένω συγκεντρωμένη.»

Η συμμετοχή σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στα 16 και σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 17 την έμαθε να διαχειρίζεται την πίεση και να διατηρεί την ψυχραιμία της.

Της έμαθε όμως και κάτι λιγότερο ορατό: ανθεκτικότητα.

Οι διαφορετικές εμπειρίες που έζησε, μέσα και έξω από το νερό, άρχισαν να διαμορφώνουν όχι μόνο την παίκτρια που ήθελε να γίνει, αλλά και το είδος του περιβάλλοντος που ήθελε να έχει γύρω της.

Και αυτό θα γινόταν ολοένα σημαντικότερο καθώς η καριέρα της άρχισε να ξεπερνά τα σύνορα της Μεγάλης Βρετανίας.

Η Αγγλία δημιούργησε τη δίψα. Η Ιταλία άλλαξε το επίπεδο.

Η διαδρομή της Perkins προς το υψηλότερο επίπεδο δεν ήταν συμβατική.

Μεγαλώνοντας στην Αγγλία, όπως εξηγεί, είχε περίπου τρεις προπονήσεις water polo την εβδομάδα, παράλληλα με κολύμβηση και γυμναστήριο, αλλά με σχετικά περιορισμένη πρόσβαση σε εξειδικευμένη προπονητική καθοδήγηση.

Έτσι, ένα σημαντικό κομμάτι της εξέλιξής της ήρθε από την ίδια.

Προπονούνταν μόνη της. Έβλεπε βίντεο στο YouTube. Μελετούσε στιγμιότυπα από τους αγαπημένους της centre forwards και προσπαθούσε να διδάξει στον εαυτό της διαφορετικές πτυχές της θέσης.

Και μετά, στα 17 της, ήρθε η Plebiscito Padova.

Ξαφνικά, όλη αυτή η διάθεση για μάθηση βρέθηκε μέσα σε ένα επαγγελματικό περιβάλλον.

«Ήμουν καθημερινά surrounded by experienced coaches and players, προπονούμουν σε πολύ υψηλότερη ένταση και μάθαινα πράγματα που δεν θα μπορούσα να έχω μάθει μόνη μου.»

Υπό την καθοδήγηση του Stefano Posterivo, μια 17χρονη Αγγλίδα centre forward πήρε την ευκαιρία να έχει ουσιαστικό ρόλο σε έναν σύλλογο με σημαντική εγχώρια παράδοση, αγωνιζόμενη τόσο στη Serie A όσο και στο Champions League.

Το ευρωπαϊκό της ξεκίνημα ήταν ιδιαίτερο: σκόραρε απέναντι στη FTC στο ντεμπούτο της.

Στην Padova βρέθηκε επίσης δίπλα και απέναντι σε Ολυμπιονίκες και διεθνείς αθλήτριες από πολλές διαφορετικές σχολές water polo.

Το παιχνίδι έγινε γρηγορότερο. Οι αποφάσεις έπρεπε να λαμβάνονται σε λιγότερο χρόνο. Κάθε διαφορετικός αντίπαλος απαιτούσε διαφορετικές λύσεις.

Για την Perkins, η Ιταλία έγινε ένα πραγματικό σχολείο της τεχνικής και τακτικής πλευράς του water polo.

Όμως η Padova άλλαξε και τη ζωή της έξω από την πισίνα.

Στα 17 της είχε φύγει μόνη στο εξωτερικό.

Νέα χώρα. Νέα γλώσσα. Νέα κουλτούρα. Νέα καθημερινότητα.

Έπρεπε να γίνει ανεξάρτητη πολύ γρήγορα.

Τι πραγματικά καθορίζει μια centre forward;

Αν ρωτήσεις την Perkins τι χαρακτηρίζει περισσότερο το παιχνίδι της, τρία στοιχεία έρχονται πρώτα:

Δύναμη. Σωματικότητα. Εργατικότητα.

Της αρέσει η σωματική μονομαχία. Θέλει να διεκδικεί κάθε μπάλα, να παλεύει για τη θέση και να κάνει τη ζωή δύσκολη στις αμυντικούς.

Υπάρχει όμως ένα ακόμη στοιχείο στο οποίο δίνει ιδιαίτερη έμφαση: η κολυμβητική ταχύτητα.

«Πιστεύω πολύ στο ότι μια centre forward πρέπει να μπορεί να κολυμπά γρήγορα.»

Στο κορυφαίο επίπεδο, εξηγεί, το παιχνίδι εξελίσσεται πολύ γρήγορα για να μπορεί ένας centre να προσφέρει μόνο σε ένα σημείο της πισίνας.

Γι’ αυτό συνεχίζει να δουλεύει όχι μόνο στη δύναμη και στο σουτ της, αλλά και στην κολύμβηση, την τοποθέτηση και τη λήψη αποφάσεων.

Και εδώ φτάνουμε σε μία από τις πιο δυνατές σκέψεις της συνέντευξης.

«Για μένα, το να είσαι καλή centre forward δεν αφορά μόνο το να σκοράρεις γκολ.»

Αφορά επίσης τη δημιουργία ευκαιριών για τις συμπαίκτριές σου, τη μάχη για τον χώρο και το να αποτελείς μια σταθερή παρουσία μέσα στο νερό στην οποία μπορεί να βασιστεί η ομάδα.

Οι αριθμοί έχουν σημασία. Αλλά δεν λένε τα πάντα.

Η Perkins δεν υποτιμά τα στατιστικά.

Το αντίθετο.

Πιστεύει ότι προσφέρουν έναν αντικειμενικό τρόπο να καταλάβεις πού αποδίδεις καλά και πού χρειάζεται να βελτιωθείς.

Δεν πιστεύει όμως ότι ένας παίκτης  και ιδιαίτερα ένας centre forward μπορεί να αξιολογηθεί μόνο μέσα από τον αριθμό των γκολ.

Ένας centre μπορεί να τραβήξει πάνω του δύο αμυντικούς και να δημιουργήσει χώρο για μια συμπαίκτρια. Να κερδίσει θέση. Να βοηθήσει στην κόντρα. Να πάρει τη σωστή απόφαση που τελικά θα οδηγήσει σε γκολ κάποιου άλλου.

Καμία από αυτές τις ενέργειες δεν είναι βέβαιο ότι θα εμφανιστεί δίπλα στο όνομά του στο φύλλο αγώνα.

«Αν κοιτάξεις μόνο τα γκολ, μπορεί να έχεις σκοράρει πέντε φορές και παρ’ όλα αυτά να έχεις κάνει αμυντικά λάθη, να μην έχεις δημιουργήσει αρκετό χώρο για τις συμπαίκτριές σου ή να έχεις πάρει λανθασμένες αποφάσεις μέσα στο παιχνίδι.»

Αυτή η διάκριση έχει σημασία.

Για την Perkins, το να εξελιχθείς σε παίκτρια κορυφαίου επιπέδου σημαίνει να εξετάζεις ολόκληρη την εμφάνισή σου: τις αποφάσεις, τη δουλειά σε κάθε φάση του παιχνιδιού και όλα όσα μπορούν να βελτιωθούν από τον έναν αγώνα στον επόμενο.

Όχι απλώς να ρωτάς:

Πόσα γκολ έβαλα;

Αλλά:

Πόσο βοήθησα πραγματικά την ομάδα μου;

Γιατί Mladost και γιατί Κροατία;

Η απάντησή της ξεκινά με μια σημαντική διάκριση.

«Το βήμα προς την Κροατία δεν αφορούσε μόνο τη Mladost, αλλά το κροατικό water polo συνολικά και την ευκαιρία να γίνω μέρος αυτού του περιβάλλοντος.»

Η Perkins έχει πλέον δεσμευτεί στη ζωή στην Κροατία, ακολουθώντας παράλληλα τη διαδικασία που απαιτείται για μια μελλοντική αλλαγή αθλητικής εθνικότητας.

Για την ίδια, όμως, αυτή η περίοδος στην Κροατία δεν είναι απλώς κάτι που πρέπει να ολοκληρωθεί.

Είναι μέρος της εξέλιξής της.

Μέσα από τη Mladost έχει την ευκαιρία να γνωρίσει το κροατικό water polo από μέσα, να μάθει τη γλώσσα και την κουλτούρα και να προπονείται δίπλα σε αθλήτριες που ελπίζει ότι στο μέλλον θα είναι συμπαίκτριές της και στην εθνική ομάδα.

Ήδη προπονείται υπό τη Mia Šimunić, μια συνεργασία που λέει ότι απολαμβάνει ιδιαίτερα.

Και η ίδια η Mladost έχει σημασία.

Η ιστορία της στην ανάπτυξη Κροατών αθλητών προσφέρει στην Perkins κάτι που αναζητούσε επανειλημμένα στη μέχρι τώρα διαδρομή της: ένα περιβάλλον όπου καθημερινά βρίσκεται ανάμεσα σε υψηλού επιπέδου προπονητές και αθλητές.

«Δεν ήταν δύσκολη απόφαση»

Όταν ερωτάται αν η διεθνής αυτή απόφαση ήταν δύσκολη, η Perkins είναι ξεκάθαρη.

«Δεν ήταν δύσκολη απόφαση για μένα.»

Ένιωθε ότι είχε φτάσει σε ένα σημείο της καριέρας της όπου ήταν η κατάλληλη στιγμή να κλείσει ένα κεφάλαιο και να προχωρήσει.

Όταν παρουσιάστηκε η ευκαιρία της Κροατίας, αισθάνθηκε ότι ήταν η σωστή στιγμή για την αλλαγή.

Αυτό όμως που ξεχωρίζει περισσότερο στην απάντησή της δεν είναι ένα αποτέλεσμα, ένα συμβόλαιο ή μια διοργάνωση.

Είναι τέσσερις λέξεις:

Supported. Valued. Welcomed. Believed in.

Υποστήριξη. Εκτίμηση. Αποδοχή. Εμπιστοσύνη.

Έτσι περιγράφει το πώς αισθάνεται από τη στιγμή που έφτασε στην Κροατία.

«Τώρα είμαι πάντα συγκεντρωμένη σε όσα βρίσκονται μπροστά μου, αντί να κοιτάζω πίσω.»

Τι θα σήμαινε το κροατικό σκουφάκι

Η Perkins μιλά με πραγματικό ενθουσιασμό για αυτή την προοπτική.

Γνωρίζει την ιστορία του κροατικού water polo. Και γνωρίζει την ευθύνη που θεωρεί ότι θα συνοδεύει την εκπροσώπηση μιας χώρας με τόσο ισχυρή παράδοση στο άθλημα.

«Υπήρξαν τόσες σπουδαίες αθλήτριες και αθλητές που εκπροσώπησαν την Κροατία πριν από εμένα, οπότε θα είναι τιμή να γίνω μέρος αυτής της ιστορίας.»

Παράλληλα κοιτάζει προς το μέλλον του γυναικείου κροατικού water polo.

Βλέπει μια νεανική ομάδα με σημαντικό περιθώριο ανάπτυξης και την προοπτική μιας γενιάς που μπορεί να εξελιχθεί μαζί.

Η ίδια θέλει, εφόσον και όταν ολοκληρωθεί η απαιτούμενη διαδικασία και αποκτήσει δικαίωμα συμμετοχής, να αποτελέσει μέρος αυτής της προσπάθειας.

Να γίνει κάτι περισσότερο από centre

Το επόμενο στάδιο της εξέλιξής της δεν αφορά αποκλειστικά την επίθεση.

Η Perkins θέλει να βελτιωθεί περισσότερο αμυντικά και το τελευταίο διάστημα απολαμβάνει να δουλεύει και σε διαφορετικές θέσεις, όπως αυτή της centre defender.

Η λογική της είναι απλή.

Σε ένα τόσο δυναμικό άθλημα, δεν γνωρίζεις πάντα πού θα χρειαστεί να βρεθείς μέσα στην πισίνα.

Γι’ αυτό η ευελιξία γίνεται ακόμη ένα όπλο.

Στόχος της είναι να εξελιχθεί σε μια αθλήτρια που μπορεί να προσφέρει με αυτοπεποίθηση σε διαφορετικές καταστάσεις — και όχι σε μια παίκτρια που ορίζεται αποκλειστικά από μία θέση ή ένα στατιστικό.

Η θυσία πίσω από τη διαδρομή

Υπάρχει και μια άλλη πλευρά στο να αλλάζεις χώρες σε τόσο μικρή ηλικία.

Η οικογένεια.

Η Perkins περιγράφει την απόσταση από τους δικούς της ως το δυσκολότερο κομμάτι.

Είχε όμως δίπλα της έναν άνθρωπο που μπορούσε να καταλάβει αυτή τη θυσία με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο.

Ο πατέρας της υπήρξε επίσης επαγγελματίας αθλητής και είχε φύγει στο εξωτερικό σε νεαρή ηλικία παίζοντας rugby.

Γνώριζε τι απαιτεί η προσπάθεια να κυνηγήσεις ένα αθλητικό όνειρο μακριά από το σπίτι: τη δέσμευση, τις δύσκολες στιγμές, τις θυσίες  αλλά και την ικανοποίηση όταν αρχίζεις να βλέπεις όλη αυτή τη δουλειά να αποδίδει μέσα από τις προπονήσεις, τους αγώνες και τις μεγάλες διοργανώσεις.

Για την Perkins, το γεγονός ότι είχε τόσο κοντά της έναν άνθρωπο που καταλάβαινε αυτή την πραγματικότητα έκανε τη διαδρομή ευκολότερη.

Και παρότι χρειάστηκε να αλλάξει χώρες σε τόσο μικρή ηλικία, λέει ότι ποτέ δεν αισθάνθηκε πραγματικά φόβο γι’ αυτές τις μετακινήσεις.

Γιατί γνωρίζει γιατί τις κάνει.

Αγαπά το water polo.

Το ίδιο όνειρο

Η Μεγάλη Βρετανία της έδωσε διεθνείς εμπειρίες σε εξαιρετικά μικρή ηλικία.

Η Ιταλία της έδωσε το επαγγελματικό περιβάλλον μέσα στο οποίο μπόρεσε να επιταχύνει την εξέλιξή της.

Η Κροατία είναι το μέρος που επέλεξε τώρα για όσα θέλει να δημιουργήσει στη συνέχεια.

Διαφορετικές χώρες. Διαφορετικοί προπονητές. Διαφορετικές σχολές water polo.

Όταν όμως το YARE ζήτησε από την Perkins να ολοκληρώσει μία τελευταία πρόταση 

“The next chapter starts with…”

 η απάντησή της συμπύκνωσε ολόκληρη τη διαδρομή:

«Μια νέα πρόκληση, μια νέα χώρα, μια νέα ομάδα, ένα νέο περιβάλλον  αλλά το ίδιο όνειρο.»

AMÉLIE PERKINS
ΜΙΑ ΝΕΑ ΧΩΡΑ. ΤΟ ΙΔΙΟ ΟΝΕΙΡΟ.

THE PATH | YARE WATER POLO